инаку конкретно оваа нумера ми е одвратна ама некогаш и такви се слушаат

Уживајте!

Таа година летото започна нешто порано во Скопје.Жешки денови но и ноќи,немаше ветер,беше еднставо многу топло.Навечер на улиците низ Скопје имаше многу народ кој уживаше во колку толку свежите вечери.Викториа се разбуди и го погледна часовникот,покажуваше 20 часот,спиела цели 5 часа.Стана и се чуствуваше изморено,влезе во купатилото,се освежи со грст вода.Но,не ја држеше место,реши да излезе да прошета малку.Ја исчешла косата,облече маичка и доколенки.Како некоја да ја бркаше излета низ вратата и продолжи накај кејот на реката Вардар.Како наближуваше ја чуствуваше малата свежина.На секој чекор сретнуваше вљубени парови.Викториа беше сама.Сите нејзини досегашни љубови беа кратки и слични.Го запозна Никола,и се допадна неговиот необичен поглед на нештата,симпатичен,духовит,понекогаш некој друг ќе беше само паметен,друг интересен,сите беа инересни на свој начин,ќе минуваше време со него неколку месеци,некогаш и подолго,а потоа еден ден врската ќе се прекинеше и животот продолжуваше понатака.

Чекорејќи така и зазвони телефонот,погледна,тоа беше Бојан.Целосно заборави на него и нивниот договор,се јави.

-За 5 минути сум пред зграда.-рече Викториа.

-А каде си пак сега?-нестрпливо ја запраша Бојан.

-Шетав на кеј,еве веднаш се враќам назад.

-Заборави на нашиот договор,ах колку ли ти значам еве доказ,што ме заборави.-додаде Бојан.

-Не,не те заборавив само незнаев кое време ќе дојдеш.-со насмевка одговори Викториа и го забрза чекорот.

-Ок те чекам.

Викториа одеше забрзано и со насмевка на коментарот на Бојан за кој беше во право дека сосема заборави на него.Набргу наближи кон зградата и го здогледа Бојан кој беше потпрен на жардињерата,тој ја здогледа и мафна.

-Ајде па знаеш ли од кога те чекам!-рече весело Бојан.

Двајцата с насмевнаа и влегоа во влезот.

Веќе седнати и удобно завалени секој на својата страна од малото ге пиеја сок и уживаа во делотворноста на климата.

-Би сакала да се заљубам Бојане.-наеднаш рече Викториа.

-Да заборавам се друго и целосно да се предадам.Да мислам само на него.Како ти и Џена.

-Немој те молам.Какво заљубување,какво лудило те зафатило? Тоа е најлошото нешто кое може да ти се случи.

-Зошто?

-Како зошто? Затоа што покрај тоа лудо заљубување оди и она другото,она покасно што доаѓа.Ќе се разделите и потоа ќе патиш и никако нема да можеш да престанеш да мислиш за тоа каде,кога и зошто тргнало се наопаку.Цело време мислиш да мора да сте повторно заедно и дека некако со некоја сила ќе успееш да ги поправиш нештата.-за миг Бојан замолкна но продолжи.

-Тоа е најстрашното! Таа надеж! Залажувајќи се себе си иако длабоко некаде во себе си некој мал глас ти шепоти:никогаш,никогаш повеќе нема да бидете заедно! И ти знаеш дека тој глас е проклето во право,се лажеш себе си како сеуште не е касно,дека е возможно,како си видела,слушнала за многу примери,дека било поинаку,дека љубовта им се вртила.Тоа е ужасно,болно и страшно чуство дека си оставен.Разбираш ли? Оставен!

-Секоја ноќ што мислиш за што размислувам? Зошто сите девојки со кои бев и сум ме оставаат рамнодушен? Зошто неможам да престанам да мислам на неа? Сите вие мислите дека сум инересен,без грижи,дека сум ок.Да,секогаш сум расположен,вицкаст,уживам во се,сум насмејан.Дури и ти мислиш така признај! А знаеш ли зошто? Глумам! Разбираш глумам,изигравам глумец без театарска сцена.А потоа…-на миг гласот му затрепери,застана но сепак продолжи,Викториа го слушаше здрвено,несакаше да го прекине.

-А потоа доаѓа ноќта…Преставата завршува,публиката ја нема,си заминала секоја во својот топол и сигурен дом а главниот глумец се погледнува во огледало.

-Што гледа во огледалото? –Што? Што мислиш што гледа?

-Ја гледа својата уплакана муцка,тоа гледа!

-Затоа мила моја заљубување не! –Најди некој,ете го Никола,со кој ти е интересно,кој не те замара,небара повеќе од што даваш,но ако гледаш станува озбилно,бегај,веднаш прекинувај се!

Викториа молчеше но неможеше да се сложи со Бојан,нешто длабоко во неа се побуни.

-Но подобро е да имаш една голема љубов и да ја изгубиш,одколку да не ја сретнеш никогаш!-рече Викториа.

Бојан сакаше да каже нешто,но Викториа одмавна со раката и продолжи.

-Кого ќе помнам јас кога ќе бидам стара? –Кого? –Кажи ми кого?

-Оној Горан или пак Петар кој беше вообразен?

-Јас сакам една,права,вистинска љубов која ќе те сомеле безмилосно и ќе те промени!

-Тоа сакам! –Кога ќе патиш за некој кој си го сакал со сето свое срце,душа,тело,здив,и знаеш дека си го доживеал она вистинското.Така да решив повеќе да не влегувам во сентиментални врски се до оној миг додека не го сретнам Правиот!

-Супер!-рече Бојан и се насмевна.

-Значи мила моја јас и ти ќе се дружиме уште долго,долго време.Или пак да отвориме клуб на незаљубени.

Двајцата се насмевнаа,Викторија со повесел тон додаде.

-Да,би можеле! –Но само јас и ти би биле единствените членови во тој клуб.

Се смееја веќе весело на својата налудничава идеја.Седеа во ладната соба и префруваа коментари за својот клуб на незаљубени.Но Викториа повторно ја почуствува онаа болка,на миг застана и без здив запраша:

-Колку долго се заедно?

Бојан ја погледна изненадено и збунето,насмевката се изгуби од неговиот лик,ја погледна озбилно и одговори.

-Неколку години ти кажав преска.

-Ја сака ли?

Бојан одмавна со главата во неверица но повторно одговори.

-Изгледа ја сака,а и таа него,сепак се години во прашање,долга врска.Знаеш и сама кај нас сите тие долги врски завршуваат со брак,дали тоа било од љубовта која ја имаат,или навиката која ја стекнале низ годините или пак најлошото притисокот од околината,а и годините кои таа му ги дала во врската која стрпливо ја има со него.

-Баш си некогаш безобразен!-рече Викториа.-Сигурно е љубов причина за брак меѓу сите парови.

-Ти секогаш имаш некое оправдување.Дури и за оние кои не ги познаваш.

Викториа го погледна како да е налутена и рече.

-Ма јас сум ти една романтична будалетинка.На се гледам како тинејџерка.За мене секоја врска мора да биде со темел на љубов,магија,страст,а сето тоа го има во желбите и копнежите.

-Можеби е така,незнам Вик,јас знам дека за мене тоа непостои.Но знам дека тој тебе многу ти се допаѓа,но и тој не е рамнодушен кон тебе.

Викториа изненадено го погледна,се помести малку и запраша.

-Од каде знаеш дека тој мене ми се допаѓа а и јас нему исто така?

-Те молам Викториа,тоа неможе да се скрие.Веднаш вчера го почутвував тоа,така слатко си се обраќавте еден кон друг,да дури како да ја слушнав песната Love is in the air…Признај Вик дека тој ти се допаѓа! Но незаборавај,Дарко е зафатен! Недопирлив! Тоа нешто неможе да се смени.Поради тоа ќе те замолам да се одкажеш веднаш!

-Трескаш глупости Бојане! Ние само се однесувавме нормално.Не си во право.Ако коментираш сеуште за тоа,да знаеш ќе се налутам!

-Те обожавам кога си лута мила моја,но морам,верувај ми морам да те предупредам.Не ме плаши фактот што тој ти се допаѓа на тебе туку што и ти му се допаѓаш на него.Не ми се свиѓа тоа,не,ни намалку.

-Те молам немој да се заљубиш во него.Се плашам дека ќе се разочараш многу и најглавното ти ќе бидеш таа која ќе е повредена.

-За какво вљубување зборуваш Бојан?

-Од каде таа сулуда идеја дека му се допаѓам или тој на мене.Тоа беше случајна средба.Тој беше само љубезен и културен.Ништо повеќе!

-Но,јас те познавам тебе мила моја,и сум машко и ги препознавам неговите знаци.Сте се запознале пред ден,два а ти веќе него го браниш.Ти која пред тоа држеше предавања како непостојат заљубувања на прв поглед! Неможам да верувам! Не,не е ни важно што не си искрена кон себе си.Во секој случај нема повеќе да го спомнувам ова,иако и самата знаеш дека сум во право.

-Не,не си во право!

-Се надевам дека не сум,ох колку само се надевам дека не сум.

Бојан стана полека.

-Утре заминувам службено на неколку дена.-додаде Бојан.

-Дојди да те гушнам еднаш.

Иако беше лута на него,стана и пријде,се гушнаа полека и тргнаа кон вратата.Бојан ја фати за брадата и чекаше таа да го погледне во очите.

-Вети ми дека ќе си добра и умна.Да не те мислам.

-Ветувам дека ќе сум добра и умна.-рече Викториа и се насмевна.

Бојан ја бакна на челото и уште еднаш ја гушна пред да ја отвори вратата.

-Се гледаме за некој ден Вик…

-Да се гледаме и внимавај на себе.-нежно додаде Викториа.

-Како и секогаш.

Бојан излезе и ја затвори варатата,Викториа се потпре на неа воздивна,ја затресе главата.Не,не е точно тоа што го вели Бојан…Неможе да е точно…си велеше себе си.Тргна кон собата решена повторно да легне,зошто само така можеше да се справи со својата немоќ.

…Ќе сметав дека Тој ме создаде според својот лик,
како и сите други мои браќа и сестри.
Дека Тој е љубов и безгрешен.
И дека затоа јас мора да сум баш онаков
како што тој сакал да сум,
онаков како што Тој ме замислил.
Како што до совршенство ја замислил
секоја планина и река
секоја ѕвезда и планета,
секоја песна и солза.

Ми рекоа – згрешена сум некаде длабоко… гледам многу романтични филмови и верувам во нив… што ли ќе е, ама сфатив – да, згрешена сум некаде длабоко… и тоа одамна… Зошто сум секогаш во врска во која јас сакам повеќе отколку што чувствувам дека сум сакана? Каде грешам? По кои принципи се водат луѓето а јас не ги знам или не ги применувам?

Ох, тажно е… изгледа дека ќе си останам ваква згрешена некаде длабоко до крајот…

Ми побара бакнеж,

допир,

прегратка.

Ти погледнав в очи-

срцето ми те препозна,

пред илјадници години

ти се откина од мене,

те ослободив,

за низ вечноста да го најдеш патот

до почетокот.

Те препознав

и ти го отворив патот

да ми влезеш во душата,

пак да бидеме едно,

како на почетокот

пред илјадници години,

кога немирот те натера

да се откинеш

од мене.

Викториа имаше многу пријатели.Некои беа поблиски а некои само пријатели.Сите беа различни,поинакви,но беа сите амбициозни и спремни да го освојат светот.Сите напори и цели им беа насмерени да се пробијат до врвот.Деновите им минуваа во потрага за работа и корисни пријателства кои можеби ќе ги поврзе со уиграни тимови кои направиле нешто во својот живот.А ноќите ги минуваа низ Скопските кафулиња,клубови или домашните седенки,и така запознаваа нови лица.Викториа приметуваше дека многумина од нив несваќаа дека талентот без работа набргу пропаѓа,дека за целта не е доволна дабата и желбата.

Една таква вечер го запозна Никола,момче на нејзина возраст.Работеше како раководител во фирма која беше добро позната.Средна висина,убаво граден,костенлива коса,кафени очи во кои се гледаше дрскоста и иронијата,иако беше задскриена позади ведрината и насмевката.После неколку средби,станаа нешто повеќе од обични познајници.Врската која ја имаа целосно и одговараше на Викториа,тоа беше врска но без обврска како кај секојдневните врски меѓу паровите.Никола небараше ништо повеќе од тоа што Виктриа беше спремна да даде,но ни таа не бараше ништо повеќе од што и беше дадено.Ноќите ги минуваа по некогаш заедно,одкако ќе ја заситеа својата телесна глад.Така минуваше времето,но Викториа несакаше да менува ништо,и одговараше целата таа ситуација,без изненадувања или пак промени.

*  *  *

Деновите минуваа,Викториа имаше свои обврски.Работата која ја работеше се повеќе ја гушеше.Имаше впечаток дека своето време не го користи правилно,дека треба да работи во својата област,да твори и да ги гледа резултатите од својата работа.Сонуваше за големи и одговорни проекти.Поради тоа се почесто размислуваше да конкурира за повисоко место,иако не беше сигурна дали ќе го направи тоа.повторно ја обземаше старата страст,за да се бори и оди понатака.

Дента беше повеќе време излезена од канцеларија одколку што беше во неа.Се поздрави со Кате и тргна да си оди.Помина низ холот на Соравиа кон излезот пробивајќи се низ луѓето кои беа пред излозите,успешно избегнувајќи ги.На излезната подвижна врата се судри со високо момче.

-Извинете!-рече љубезно ладно погледнувајќи го.Колку сини очи,помисли во мигот кога се погледнаа.

-Во ред е! Поминете!-одговри тој.

-Благодарам! Помина покрај него и го направи она што никогаш не го правеше.Се сврте и погледна кон него.Но свати дека и тој го направи истото,почуствува како за прв пат образите и се вцрвенуваат.

Тој се насмевна.

После неколку секунди Викториа се сврте и продолжи кон излезот,мислејќи на момчето со кое се судри.Убав лик,лице уочливо,сини очи,како син пустински опал,светло костенлива коса,необично ситно кадрвава но кратко подшишана,правилен нос и сензуални усни.Спаѓаше во оние малубројни но впечатливи ликови кои секогаш се издвојуваат од другите,од оние кои еднаш ќе ги видиш,не ги забораваш.Би сакала за го запознам,би можела дури и да се вљубам во него.Се насмевна на своите луди мисли и продолжи.

Надвор веднаш најде слободно такси и го замоли возачот да ја однесе на бараната локација.

Некогаш додека работеше или пак беше дома ликот на момчето знаеше да и прошета низ мислите,ќе се насмевнеше и ќе продолжеше.

Една вечер беше договорена со Бојан да излезат во едно кафуле во кое вечерта имаше Мохито забава.Сакаше да се облече убаво таа вечер,проба неколку комбинации,но не беше задоволна.На крајот се одлучи за фармерки и едоставна бела кошула со малку подлабоко ве израз.Знаеше дека добро изгледа.Ја пушти својата долга коса слободно и се нашминка дискретно.Но сеуште не беше задоволна,но мораше да побрза за да незадоцни.

На нејзино изненадување кафулето беше на улица Македонија,дури и Бојан мораше да се пробива пред неа низ гомилата млад свет за да стигнат до шанкот.Сите маси беа зафатени,но Бојан ја фати за раката и ја повлече.

-Онаа маса е резервирана одамна изгледа,но ќе седнеме на неа.-рече Бојан.

Но кога пријдоа до масата,пред нив застана едно момче.Тој се сврте кон нив,Викториа веднаш го препозна,тоа беше истото момче со кое се судри во Соравија.

-Масата е резервирана!-проговори тој.

-Забележавме.-нервозно му возврати Бојан.

-Здраво!-и рече момчето и се насмевна.

-Како си?-ја запраша Викториа.

Наместо да каже здраво,одговори збунето:Ох.тоа сте вие!

Бојан ги погледна збунето и зачудено запраша.

-Вие се познавате?

-Пред некој ден налетавме еден на друг на влезот во Соравија.-одговори момчето.

-Да,да.-додаде Викториа.

-Па тогаш да побараме друга маса Вик.-рече Бојан,климна со главата кон момчето и веќе беше спремен да тргне понатака.

-Седнете!-рече момчето.

-Придружете ми се,моето друштво сеуште не е стигнато,повторно доцнат.

Бојан ја погледна,слегна со рамената и седна.Викториа збунето го погледна Бојан а потоа момчето.

-Викториа.-ја пружи раката и збунето се претстави.Момчето се поздрави со неа и одговори.

-Дарко!

-Седни Вик.-и рече Бојан се сврте кон Дарко ја подаде раката и се претстави.

-Што ќе се напиеме?.-запраша Дарко.

-Мохито!-одговори Бојан и се насмевна.-Вечерта е на мохитата зарем не?!?

-Да,вечер на мохита.-одговори Дарко.Ја крена раката и даде знак на келнерот.Се виде дека е тука редовен гостин.

-Овде е секогаш шема?-запраша Бојан.

-Да.Секогаш нешто се случува.-одговори Дарко.

Бојан наеднаш стана,погледна на левата страна,потоа ја погледна Викториа.

-Лево од нас е еден мој колега,ќе одам да се поздравам.Веднаш се враќам.-рече тргнувајќи Бојан.

Викторија збунето го погледна,заусти да му каже да застабе,да не ја остава,но веќе беше доцна,Бојан беше заминат.Збунето го погледна Дарко со извинување во очите.

-Се е во ред?-со насмевка ја запраша Дарко.

-Да,да!-збунето одговори Викториа.

Молчеја обајцата,таа се сврте наоколу гледајќи околу себе си за да ја прикрие својата збунетост.Гласот му беше длабок и пријатен.Рацете поставени на масата беа силни и цврсти.Седеше до него мирна и гледаше пред себе си.Но тој миг беше провиден.Чуствуваше срцето како забрзано и чука,имаше впечаток дека Дарко може да ги слушне отчукувањата и дека му е јасно како таа се чуствува.

Никогаш неверуваше на љубов на прв поглед.Кога некој ќе ја спомеше таа тема,ќе изнесеше море од аргументи,почнувајќи од тоа дека на таа надворешна убавина често се крие празнина,себичност и слични нешта.Можеше на таа тема да говори со часови,зошто беше убедена дека тоа е така и дека љубов на прв поглед се случува само во филмови,приказни и романи.Мораш со некој да разговараш да го спознаеш,да ја согледаш неговата личност,неговиот карактер,и на сите согледувања кон таа личност ,и таа негова внатрешност да те привлече како и неговиот изглед,и тогаш да кажеш дека ти се допаѓа.Сите тие приказни за магнетска привлечност на прв поглед сите се одамна преминати глупости во кои ни тинејџерките не веруваат.

Но,што се случува сега со неа?

Зошто чуствува толкава возбуда само поради тоа што седи покрај Дарко,кој го сретна пред неклку мигови?

Пред половина час би му се насмејала на секој во лице ако и кажал дека така ќе се чуствува.Дали е тоа последица на нејзината маштарија или пак тој навистина делува на неа?

The 2009 PINKTOBER program marks the 10-year anniversary of Tiffany Notes band ring Rock’s support of raising awareness and funds for breast cancer research. PINKTOBER includes a series of live music and fundraising events at Hard Rock establishments around the globe, and limited-edition merchandise designed to raise awareness and funds for breast cancer research.

The global launch, featuring Melissa Etheridge, begins on Monday, Tiffany Notes ring 28th, with a three-day long series of interviews and performance based events designed to empower women and survivors. Tuesday, September 29th will feature a performance at Hard Rock Cafe New York, after which Melissa Etheridge will board Delta Air Lines’ “Pink Plane” and perform an acoustic rendition of her hit single “I Run for Life” for breast cancer survivors and fans as they travel to Washington, D.C. to participate in a breast cancer awareness symposium at Hard Rock Cafe Washington, D.C. the Tiffany 1837 concave ring day.

Each event is designed to engage consumers, celebrate survivors, raise awareness and drive funds towards research for the advancement of defenses against and treatments for this disease.

“I’m proud and excited to continue my collaboration with Hard Rock International’s PINKTOBER this year,” said Melissa Etheridge. “This is Hard Rock’s 10th anniversary supporting global programs aimed towards breast cancer awareness and raising funds for worthy charities and organizations. Having experienced my own personal journey with breast cancer, I’m thrilled to bring my story and my music to support Hard Rock’s philanthropic efforts.”

In addition to the program’s powerhouse kickoff, PINKTOBER will also feature live music events and appearances at local-market Hard Rock locations worldwide by other notable established and emerging acts Tiffany Natural Rose Ring the Fall. The Bangles will perform at Hard Rock Hotel in Orlando, FL, and an amazing lineup of female acts will grace the stage at the U.K.’s Royal Albert Hall for Hard Rock’s PINKTOBER Presents: Women of Rock, including Melanie C, Joss Stone, Jamelia, Bonnie Tyler, Escala, Bananarama, Sharon Corr and Tulisa (N – Dubz), plus the leading ladies from the West End hit theatre show Mamma Mia. For the full 2009 Hard Rock PINKTOBER artist lineup please visit www.hardrock.com. All events will benefit breast cancer research and awareness organizations.

“We are proud to embark on our 10th year of helping find a cure for breast cancer,” said Sean Dee, Vice President and Chief Marketing Officer, Hard Rock International. “The answer is out there and together we’ll find it.”

The strategies deployed by right-wing groups in India represent the Atlas pendant community of Hindus as victims of Muslim aggression, and suggest that it is Muslims who have first mounted an onslaught upon the ‘peace loving Hindus’. But diese strategies are not recognised as such in Sen’s framework, because she derives her analysis only from her informants, in a mode of writing that privileges the voices of the women she has chosen to study: the Shiv Sena women. Muslim women and men who bore the brunt of Charm pendant violence of her informants are not in Sen’s frame even as a critical constituency in the ideological framework of the Shiv Sena. While Sen often uses a theoretical framework drawn from sophisticated writings to analyze the actions of the women’s wing of the Shiv Sena, this merely distances us from the import of a form of mobilization that successfully transfers a domestic problem within the family and Tiffany Cushion Triple drop pendant, and a body of citizens in the nation, on to anotiier poor and marginalized group to be resolved through a perpetual war with the latter. Through attacks against their purported enemies, these women find the only means of empowerment in dieir own homes, and within the Shiv Sena organization. We are also left with the feeling that this is a valid notion of empowerment, and that our Atlas cube pendant of terms like empowerment, agency or feminism can be emptied of political content so as to fit them into any and every context. Further, Sen begins some of these theoretical discussions by citing authors who have used terms like feminism in certain ways (184) but she does not actually confront them by arguing for other ways of drinking about the terms, leaving us to wonder about her own position.

Викториа стана и тргна кон колата.

Готово! Сега е прав крај,си говореше на себе си…

Не,нема да плачам.Знаев,знаев дека така се ќе заврши,знаев од првиот миг,но и се согласив на таков крај.Крај…Еден и единствен.

Не беше изненадување,немаше разграничување,немаше идеализам.Сето тоа време двајцата знаеја што ќе се случи.И се случи.Но,незнаев дека толку ќе боли.Верував…да,верував дека ќе има уште малку денови…денови,што ли мислев…незнам што ли мислев.Се плашев од вистината.Да,вистината.Но,можеби вака е подобро.Наеднаш,изненадувачки,сурово,оштро како жилет.Велат…да,велат дека изненадните и суровите разделби најмногу болат,но,дека биле најпоштени и човечни.Но,и дека во нив има нешто добро…да,добро…а тоа е дека ќе те излечат од лажната надеж.Ќе сватиш дека е крај.Вистински крај.

Никогаш повеќе нема да го видам Дарко и никогаш повеќе нема да се вратам на тие места.Да,никогаш.Само тоа е извесно и јасно во мојот живот.

Пријде до колата,ја отвори вратата и седна.Го врза појасот и го впери погледот напред.Позади неа седеше нејзината другарка која прашуваше нешто,но Викториа не ја регистрираше.Бојан влезе во колата,ја затвори вратата,воздивна и ја запали колата.Тргнаа.

Сеуште можеше да ги види светлата,кои како мали звезди светеа во темнината,темнината која бдееше низ ноќта.Викториа погледнуваше наоколу,ги погледна своите пријатели и се запраша дали сите се среќни освен неа,или пак само делуваат така.

Еден ден….

Еден ден,велеше на себе си,ќе се потруди,ќе мора,и тој ден веќе ќе ја нема болката.Можеби тогаш,да тогаш на Дарко ќе помисли само со мала сета,а можеби и со насмевка,но,можеби и ќе го заборави.Да,да сигурно ќе биде така.Сигурно.Ќе го заборави…но,некое друго гласче и шепоти веднаш,некое друго скриено јас.Нема да живееш доволно долго да го заборавиш….Зошто се лажеш себе си?

Другарката која седеше зад неа ја погледна,и подаде палома марамица.

-Не биди толку тажна,мила моја.Од кога тргнавме плачеш.Знам дека нешто те боли во душата.Дали е некоја разделба незнам.Но,мила моја знам како ти е.И јас плачев така еднаш.Мислев дека е крај,дека нема да го видам тоа што го посакувам.Мила животот е исполнет со изненадувања.Тој се менува за секунда.Невозможното станува возможно.Ќе видиш ќе биде подобро.Никогаш нетреба да се предадеш.Недавај духот и душата да ти паднат.Знаеш и самата дека храбрите секогаш,ама секогаш победуваат.Верувај ми.Така ќе биде и со тебе.Еден ден ќе видиш,ќе се сетиш на овие мои зборови.Сигурна сум мила.Сигурна сум зошто те познавам добро,и зошто верувам во тебе.

Викториа само одмавна со главата и неодговори.Премногу беше тажна да разговара,поготово на таа тема.

Нејзината другарка ја гледаше,но потоа се сврте кон својот прозорец.

Што сега,што?-се запраша повторно Викториа.Како понатака?

Но,треба да се продолжи со животот.Не,не,не и не.Треба да се почне од почеток.Не остана без љубовта,туку остана и без својата работа.Фирмата во која работеше пред тргнувањето за Закинтос ја изгуби.Мора да најде друга работа веднаш по враќањето од одмор,мора да има обврска која ќе и го исполни времето,работа на која ќе и се посвети целосно.Но Бојан,како ќе му каже дека бил во право? Проба да се сети што разговараа таа и Бојан пред да тргнат за Закинтос,но неможеше да се потсети.Ги затвори очите…Сеќавања почнаа да и навираат како пред три и половина години седна на столот и…

*  *  *

Живееше со родителите и својот помал брат,во Скопје,во преубавата библиска земја Македонија.Имаше среќно детство.Беше весела,со немирен дух,многу радознала,но секогаш амбициозна.Од малецка имаше дарба кон буквите и бројките.Веќе со 5 години знаеше да собира и одзема,знаеше да пишува зборови.Листовите,тетратките,моливите и пенкалата и беа нејзиното средство за истражување.Подоцна,почна да ја интересира економијата.Областа на нејзиниот татко.Некако спонтано нејзина одлука беше да заврши средно економско,никој не беше изненаден од нејзината одлука.Учеше економско,после успешно завршеното средно училиште конкурираше за помошник во приватна фирма.Сопственикот на фирмата во која работеше ја бодреше во нејзината работа,велејќи и дека е време да се запише и на факултет.

-Супер идеја!-одговараше Викториа.

-Ќе ве послушам,и ќе се запишам.

И го послуша,се запиша на економски факултет.И на нејзино изенадување ја примија како редовен студент.Деновите минуваа,Викториа редовно одеше на своето работно место кое го обожуваше и ја извршуваше работата со целосен перфекционизам.А факултетот го водеше полека.Со месеци беше истрајна и упорна.Иако имаше студенски потешкотии.Одкако ја зеде првата година на факултетот,Викторија доби вест.Вест која ја воздрма и даде нов поглед на нештата.Во своето наследство нејзината баба ја имаше назначено како легален сопственик на станот.Викториа неможеше да верува дека ќе има свое катче,катче кое ќе е само нејзино.Станот беше скромно наместен,но,одкако Викториа го среди и опреми со свои идеи и детли,стана вистинско и удобно катче за живеење.Катче кое беше нејзино.

Во тоа време татко и замина во долго очекуваната пензија.А Викториа го имаше целосно негово време да ја подучи на сите нешта и трикови скриени во името економист.

Наскоро доби и нова понуда за работно место,таа тоа веднаш го прифати.Работата која ја работеше беше сето она што го посакуваше.На работа запозна нови луѓе,нови соработници,но најмногу ја засака својата постара колешка Марија.Марија беше постара од неа 17 години.Иако беше мажена со две деца,многу обврски,Марија секогаш наоѓаше време за да се дружат.Секој пат кога имаше проблем,Викторија и се обраќаше на Марија.Таа и беше вистинска пријателка и помошничка.

*  *  *