Денес осетив многу голема промена на денов. Посебно за тоа какво е времето надвор. Имав 7 часа на школо денеска, а пред еден саат на 7-иот час правев писмена по македонски јазик. И што се случи таму? Сите знаат дека сум ептен голема “скапаница” зашто книга немам фатено (ни јас самиот незнам од кога).

Почна часот, седнав до мојот другар и препишав нешто од кај него. Најважно ми беше и што на многумина му беше чудно…не предадов празен лист. Го предадов листот (напишано до пола) и излегов од вратата. И замислете…изгреа сонце….

Па кога ќе биди лошо времето, натерајте ме нешто да напишам или научам за 40 степени надвор да биди

По границите на ова место постојат прашливи остатоци од железни шини покриени со мов и сеќавања; постојат расфрлани остатоци од куфери врз кои сеуште се гледаат отисоци од прсти, како и неколку вагони кои денес се прибежиште за бездомниците.

Кога пред вас ќе се отвори оваа глетка веднаш помислувате на некакво рушење на вредности, пад на системи или само на временски случајности.

Утринава немо ја гледам како ја чешла својата долга црна коса и се прешувам: каде се нашите временски случајности?

Следи ги

Следи ги облаците
тие ќе те однесат таму каде што сакаш ти
таму каде што сакаш ти
а каде што не сум јас

следи ги

Следи ги птиците
тие црни суштества
весници предвесници
временски патници

следи ги

Јас ќе те набљудувам
како што ги набљудувам и нив
скриен во мислите и зборовите
очекувајќи да бидам откриен

Сите ние имаме личен код (идентитет) кој го стекнуваме и го надградуваме секојдневно додека сме во оваа форма на човечки живот. Го добиваме како наследство преку гените кои допринесуваат да имаме некоји делови од физичкиот лик на нашите предци. Мешањето на крвта допринесува да се составаат нов микс на гените. Многумина велат дека и кодот на нашата душа е пренесен од гените на нашите предци. Веројатно има и вакви истражувања. (повеќе..)

Зраците светлина..
кога денот е облачен

Боите на виножитото
..кога дождот ќе заврне

Смислата на животот..
кога се друго ја губи поентата

Ѕвездите во ноќта
…што го покажуваат патот

Јужниот ветер..
што топли во ладните летни ноќи

Првите цветови во пролет
..што носат радост и насмевки

Луѓето што се тука…
кога светот ќе замине

Тоа се моите пријатели..

Се качувам на возот на кој ме повика kihuPotru (@Potru). И бидејќи моментално игра Реал Мадрид, јас како страствен навивач набрзина ќе се обидам да напишам еден пост на таа тема и да поканам уште неколкумина да се качат на т.н. воз и да го кажат своето мислење на #danemaseinternet. Имено станува збор за приказната од BBC по повод 20 години постоење на интернетот.

Своето “да немав интернет…“ веќе го кажаа:

• Дарко Булдиоски
• кихуПотру
• Марјан Забрцанец
• Василка Димитровска
• Рибаро

И уште многу други кои не можам да ги најдам моментално, а и многу се за линкување . Да не должам, да не постоеше интернетот:

• Едно што е сигурно, немаше да бидам пред компјутер најрано до 1 часот после полноќ.
• Сигурно немаше да ме читате моментално овде, овде, овде и овде.
• Немаше да бидам тоа што сум сега и што ми е главна опсесија во животот, а за тоа најмногу ми помогна бројната бесплатна, а и не-бесплатна литература која да немав интернет немаше да дојдам до неа.
• Немаше да бидам во тек со случувањата во светот, бидејќи многу ретко се случува да отворам печатен весник и да прочитам нешто во него, а телевизорот го вклучувам единствено за гледање фудбал и тоа само кога играт Реал Мадрид .
• Немаше да запознаам толку прекрасни личности, иако со некои сеуште сме само виртуелни пријатели, а имам доста голема почит кон нив и мислам дека се потполно исти како што се однесуваат и на овој виртуелен свет.
• Немаше да го пишам овој пост.
• … и немаше да ги повикам @ieli, @goranmitev и @dr_virus да напишат што би, ако немале интернет… ?  на својот твитер акаунт користејќи го хеш-тагот #danemaseinternet, блог или fb профил.

Ќе почнам со off topic-от… што му е на блогерајов цел ден се нешто кочи, паѓа..а кога го има не ми објавува пост?  Сеа одиме со насловот!

Страшна песна, одамна се немам навлечено на една песна вака….

The Resistance

Is your secret safe tonight?
And are we out of sight?
Or will our world come tumbling down?

Will they find our hiding place?
Is this our last embrace?
Or will the walls start caving in?

(It could be wrong, could be wrong)
But it should’ve been right
(It could be wrong, could be wrong)
Let our hearts ignite
(It could be wrong, could be wrong)
Are we digging a hole?
(It could be wrong, could be wrong)
This is outta control

(It could be wrong, could be wrong)
It could never last
(It could be wrong, could be wrong)
Must erase it fast
(It could be wrong, could be wrong)
But it could’ve been right
(It could be wrong, could be…)

Love is our resitance
They keep us apart and they won’t stop breaking us down
And hold me, our lips must always be sealed

If we live our life in fear
I’ll wait a thousand years
Just to see you smile again

Quell your prayers for love and peace
You’ll wake the thought police
We can hide the truth inside

(It could be wrong, could be wrong)
But it should’ve been right
(It could be wrong, could be wrong)
Let our hearts ignite
(It could be wrong, could be wrong)
Are we digging a hole?
(It could be wrong, could be wrong)
This is outta control

(It could be wrong, could be wrong)
It could never last
(It could be wrong, could be wrong)
Must erase it fast
(It could be wrong, could be wrong)
But it could’ve been right
(It could be wrong, could be…)

Love is our resistance!
They keep us apart and won’t stop breaking us down
And hold me, our lips must always be sealed

The night has reached its end
We can’t pretend
We must run
We must run
It’s time to run

Take us away from here
Protect us from further harm
Resistance!

She
May be the face I can’t forget
The trace of pleasure or regret
May be my treasure or the price I have to pay
She
May be the song that summer sings
May be the chill that autumn brings
May be a hundred different things
Within the measure of a day

She
May be the beauty or the beast
May be the famine or the feast
May turn each day into a heaven or a hell
She may be the mirror of my dreams
The smile reflected in a stream
She may not be what she may seem
Inside her shell

She
Who always seems so happy in a crowd
Whose eyes can be so private and so proud
No one’s allowed to see them when they cry
She
May be the love that cannot hope to last
May come to me from shadows of the past
That I’ll remember till the day I die

She
May be the reason I survive
The why and wherefore I’m alive
The one I’ll care for through the rough in ready years
Me
I’ll take her laughter and her tears
And make them all my souvenirs
For where she goes I’ve got to be
The meaning of my life is

She
She, oh she

Александар Греем Бел

На денешен ден  во 1876 година, Александар Греем Бел го обавил првиот телефонски разговор, во кој ги рекол следниве зборови: “Mr. Watson, come here, I want to see you.”

После ова, се’ е историја.

Навистина револуционерен продукт, кој ги забрза информациите, го спои светот и придонесе за економскиот развој во голема мерка. Телефонот како таков, во изминатите 130 години се развиваше и надградуваше, за да денес имаме еден куп други играчки кои станаа составен дел од нашите животи.

Би сакал да ги чујам вашите ставови и размислувања за и околу телефонот генерално.

Пред отприлика 2600 години, голема суша допловила на островот Тера во Егејското Море.  Жителите биле бројни, прекубројни за скудните ресурси на малиот вулкански остров, многудетни за лебот им насушен. Решиле да фрлаат ждрепка, кои од жителите ќе го напуштат островот, кои ќе останат. Наполниле крцати два кораба луѓе, и ги испратиле, секому по корка леб и вреќа ксмет. На разделба многумина молчешкум помислиле, и од тие што кинисале, и од тие што останале, „ах, камо неколку дечиња помалку да имавме, сега не ќе се раздлевме.“

Ксметот на југ ги повел и до северноафриканскиот брегот ги довел. Луѓето се скрасиле на работ од плодната депресија и го заградиле градот Кирена (Cyrene), по кого и ден денешен се именува областа Киренајка во Либија.

Луѓето се зафатилеи си живееле, кој ковач, кој сточар, кој терзија. Но, никој од жителите на Кирена не можел да претпостави ниту во најлудите соништа дека столб на севкупното живеење и економија на градот ќе стане локалното растение Силфиум (Silphium), див разијан сличен на анасон, но многу многу поголем. Скапоценото растение кое имало семе во облик на срце се користело како лек, делувало против кашлица, разни болки и тртки, додека од исцедокот на засеченото растение се правел вкусен резок сок. Но сите овие благодети на силфиумот не биле ништо наспрам неговата двојна моќ во креветот, како контрацептивно средство и како афродизијак. Силфиумот бил надалеку и нашироко познат во античкиот свет.  На сите познати и непознати јазици се раскажувало и се шепотело – по александриските пазари, во колосеумот римски, дворовите на кралска Пела, та се до распнатиот во пустина персиски шатор и слоновата корпа на индиските махараџи – “ќе водиме љубов се дури имаме силфиум“.

Монета од Кирена – силфиум и жена како се допира долу

Најпознатиот римски гениколог и физичар од тоа време, по име Соранус, тврдеше дека е доволно жената еднаш месечно да пие сок од силфиум растворен во вода за да ја спречи бременоста, и не само тоа, туку сокот од силфиум може да го спере веќе постоечкиот плод стар до 40 дена. Алтернативно, може малку волна да се натопи во сокот од силфиум и накратко да се вметне во вагината за продолжено задоволство на обата партнери и нула ризик од несакана бременост.

Очекувано, слифиумот е претсатвен на сребрените и златните монети, и како да не биде, кога, во одредени периоди семето-срце наместо злато се чувало во трезорите на Кирена. И постоеле безброј обиди растението да се култивира, да се расадува и пресадува, но сите биле неуспешни. Срцето не растело никаде на друго место. Семето не виреело никаде на друго место. Откога се појавиле натрапниците и шферцерите на оваа уникатно богатсво побарувано и вреднувано ширум стариот свет,  Кирена со кралски указ ја регулирала жетвата и правата на користење на љубовното растение. Слодострастието и уживањето во сексот станало кралска работа.

Монета од Кирена – семе на силфиум во облик на срце

Во златните години на Рим, широката употребата на силфиумот во империјата не влијаел единствено на љубовниот живот, туку имал редица последици. Наталитетот значително се намалил, животниот век се зголемил, богатството се слевало од сите страни. Постоело изобилие на храна, поетите рецитирале, скулпторите вајале, населението било задоволно и имало релативно малку војни. Но секое задоволство кратко трае, та нека е и силфиумовото продолжено и вознесувачко задоволство на семето срце. Не се знае како, не се знае зошто, историчарите ретко ги бележат тие моменти, но се знае преку сведоштвото на Плиниј Постариот во 1 век од нашата ера дека последната грмушка силфион била пратена на имераторот Нерон да ја задоволи неговата “љубопитност.“ Се говори дека поради низа управни грешки и лоши римски империјални намесници силфиумот бил препуштен на прекумерната испаша од локалните сточари, или дека алчноста допринела шферцот да му отстапи место на строгиот кралски указ. Сеедно, со исчезнувањето на силфиумот исчезнува една ера, антиката со нејзинта фолозофија, морал, етика и општествена политичка творба, додека, паралелно се раѓа нова, ера каде контрацепцивните моќи на силфиумот не можеле да влијаат, ерата на христијанството.

античко објаснување на сликата – сакам да имам секс со ЕУ без обврски

промена(11 Март 08:00)

Сакам да Ве известам дека констатирав појава на општа збунетост и прологот со датиранава промена ќе биде отстранет од телото на записот. На жестоките реакции од читателите доставени преку мејл за корекција на местото на прологот во записот, решив наполно да го отстранам, наместо корекцијта, по укажувањата на мнозинството, да го префрлам на почетокот од записот. Дополнително, се уважува предлогот на еден швајцарски читател за исфрлање на минарињата од претходно предложениот слоган за високо уважената европска иницијатива и негова промена во – Кондом за секој Дом!