Пред некој ден шетајќи низ градот, имав сосема случајна можност да го сретнам проф. Владимир Величковски, кој додека студирав ми предаваше некои од предметите поврзани со уметноста. Со него носеше една актовка, а во неа архивиран бројот на Нова Македонија, од 2. Јуни 2010 година, во кој пишува за неговиот поклон кон рок ѕвездата Боб Дилан.
Инспириран од музиката на Дилан уште од рани години, следејќи ја неговата кариера повеќе од четири децении, проф. Величковски насликал повеќе од 30 портрети на познатиот пејач, и како што можев да забележам, неговиот восхит е се уште со несмален интензитет. For the record, Дилан поклонот го примил кога го одржа концерот во Скопје, како дел од неговата светска турнеја.
За оние кои не знаат, Владимир Величковски покрај тоа што е ликовен критичар и теоретичар на современата уметност и редовен професор на Катедрата по историја на уметноста на универзитетот „Кирил и Методиј“ во Скопје, тој исто така е и сликар кој честопати изложувал, групно и поединечно. А некои негови платна кои сум имала можност да ги видам, мене лично ептен ме бендисуваат.
Ете сега кога насловот ти го привлече вниманието, биди стрплив да ја прочиташ статијава и имај храброст да бараш работа како што јас направив. Еве го моето последно писмо до работодавецот:
Добро де, не мора да ме вработиш, ниту сум партиски определен ниту сум ти роднина. Ми е гајле
Скопје 6 Јуни 2010
Ама по ѓаволите! Мене ми е потребна таа ебана РАБОТА, и јас имам резиме CW кое јасно кажува дека сум како роден за тоа ебано работно место што го нудиш како веб дизајнер. Одговорив и пишав на стотици огласи а ниту еден не ме ни удостои барем со едно едноставно НЕ, Благодарам! Ма ПОЃАВОЛИТЕ СВЕ!!!
Писмо со препораки??? Па ни ти немаше некој да те препорача во твојот оглас за работа!Ама ај, еве ти го моето глупаво писмо..
Јас сум толку очаен и шворц ( летото ќе заврши скоро а јас банка немам за заслужен одмор од барање работа) што ако морам, би ти го и попушил… Да, да токму така! Има Мечка позади во дворот кај тебе дома што ти буричка по кантите за ѓубре ноќно време??? Јас ке се борам со неа. .. и ЈАС ќе победам. Кажи ми искрено сега, дали некој друг што ја барал работава ти пишал вака? ПА НОРМАЛНО ДЕКА НЕ! Што викаш??? Си ги изгубил клучевите од вратата? Абе ако требa, јас ќе ја стопам целата скапана врата со моите ласерски очи. Ете толку сум очаен за да го добијам тоа работно место. Брат ти е хомо и тоа те нервира??? Абе, ќе го одпедерам ако треба. Не ми вруваш??? Запосли ме и ќе видиш
CW
Ма стварно ми е потребна оваа работа.
ШТО ИМАМ ПОСТИГНАТО ВО ЖИВОТОТ
-ја измислив месечината.
-открив каде точно е потоната Атлантида, ама немам спонсори да го докажам тоа.
-Во хороскоп сум лав
-Сум имал секс со Spice Girls.
-Му ја дадов идејата на прочуениот нобеловец за новинарство Диленко да докаже дека пирамидите се направени од Марсовци
-имам профетски визии во врска со апокалипсата
-за десет години имам 27 лифчиња од кладионица со нула(0) погодоци
-можам да направам мачка да екплодира на растојание од 75 метри, само со моќта на мојата мисла
-брат ми го проектира Скопје 2014 и се вика Ајфел
-можам да направам оружје од било што, кога работам во непријателски расположена работна средина
-се излечив од зависност од порнографија кога имав само 19 години
-целото школување го поминав со само 2 неоправдани изостанци
-иначе имам одлични познавања од Photoshop, Fireworks, Dreamweaver, PHP, Java, HTML, ASP, Joomla, Drupal, Illustrator, Flash и такви други работи.
РАБОТНО ИСКУСТВО NATIGO * Компани Експорт Импорт Свашта Доол, Скопје *се изговара со акцент на буквата I
ПОЗИЦИЈА: Прв вице заменик помошник на помошникот на Веб Мастерот
РАБОТНИ ЗАДАЧИ: освен дизајнирање на одговори на прашањата на разјарените муштерии имав и задача да одам на пазар и да пазарам на газдарицата, да одговарам на телефон кога се јавуваше некој што му дожевме пари, да одам во банка и пошта затоа што бев единствен неосуден во таа фирма и имав лична карта; составување и дизајнирање на заканувачки и уценувачки писма до нашите муштерии. Понекогаш морав и до Мариово да тркнам за да однесам поздрави и црни пари до родителите на газдата
Зелената Трева на Мојот Дом- ЗТМД Дооохохоел
ПОЗИЦИЈА: И уште еднаш, пак ебан Прв вице заменик помошник на помошникот на Веб Мастерот и АјТи менаџер.
РАБОТНИ ЗАДАЧИ: Ја дизајнирав прочуената Бизнис Визит Картичка, ја полнев со семе за специална трева(не како ова што расте на диво во Македонија и ја дистрибуирав истата; ги хранев и тренирав Доберманите како никој друг не би можел да се приблиши до управната зграда. И овде ја имав довербата да ме праќаат во банка со парите, со таа мала разлика што Газдата немаше доверба во нашите банки па така морав да одам и до Кипар, Лихтерштајн, и Девските острови. како АјТи менаџер варев кафе, им одев на намаленија и бев потписник на се и сешто. Бев одговорен и за продажбата на нашите производи на Интернет.
ПРЕПОРАКИ
Дајмигова Натига NATIGO Компани Експорт Импорт Свашта
natiga@dajmigonatigo.com
На покана од New York University Skopje во мај 2008 година учествував на Конференцијата Glocal 2.0 со темата ,,Blogging Archaeology: Creating an Open Access Source for Knowledge“. Со текот на годините, како археолог, но и како активен блогер, се покажа дека археологијата во спрега со Новите медиуми е одлична релација за надградување на знаењето во дигиталниот свет. Во отсуство на публикации, јавни дебати и конференции, интернетот е во моментов единствениот извор за новите пронајдоци во македонската археологија. Текстот беше публикуван два пати, еднашка на македонски јазик во списанието ‘Културен жнивот’, и еднашка на англиски јазик во ‘АРХЕО’, најпрестижното списание за археологија во Словенија.
Во текстот е поместено моето искуство, сите предизвици и проблеми со кои се соочив изминатите години на Интернет додека блогирав за археологијата. И покрај тоа што овој тип на блогирање се уште нема добиено академски статус во светот, сепак постојат значителен бројот на сериозни Археоблогови кои третираат одредени теми од археологијата или културното наследство.
Некои од прашањата со кои се бавам се: како ќе знаете дека мојот блог е веродостоен, како ќе распознаете квази-наука од вистинска археологија, како се прави проценка на содржината на еден археолошки научен блог и секако одговорот на прашањето како да се креира отворен пристап на знаење кое може да го обликува интернет заедницата.
Немојте никогаш да заборавите дека: За некои генерации, Новите медиуми се единствениот извор на инфомации.
Во македонските комерцијални авиокомпании работат странци додека нашите стручни кадри одат во странство за корка леб.До кога државата и државните органи на Р.Македонија чија основна улога е да ги заштитува правата и интересите на Држављаните на Р.Македонија (од чии даноци истата се финансира) ќе ги толерира странските пензионирани работници?Странците работејќи на црно не плаќаат данок на Р.Македонија а работејќи на црно ја згрозуваат безбедноста на воздушниот сообраќај над , кон и од Р.Македонија што поради староста што поради немање на статус на вработено лице во Р.Македонија така што правно никој неможе да ги повика на кривична одговорност за нивните евентуални пропусти и недела зошто тие имаат едноставна одбрана , ќе ги снема од Р.Македонија ионака нема никаков доказ дека работеле за авиокомпанијата со што тие го извршија неделото ИРОНИЧНО?
Газда Грујо натерај ја трудовата и финансовата инспекција да си ја врши работата и да го спроведува Законот за вработување на странци зошто законот е со знаменце од европската унија (препишан од европските земји) и со неспроведувањето на истиот докажуваме дека сме несериозна земја и самите се тргаме од патот кон Европа.
Фестивалот на британската археологија (или FOBA) е 16 дневен спектакл на археолошки тематски настани во Велика Британија. Почна вчера и ќе трае до почетокот на Август. Се одржува секоја година прикажувајќи го најдоброто од британската археологија преку презентација на илјадници настани кои се организираат и одржуваат од страна на музеите, локалните самоуправи, националните и регионалните паркови, универзитетите и организациите за културното наследство во Велика Британија.
Овој настан има свој веб сајт кој е пропратен со сопствен интерактивен блог, како и сметки на фејсбук и твитер кои се постојано апдејтувани. Се посочува дека особено треба да се внимава на веб страницата, за да луѓето најдат настан кои се случува блиску до нивното место на живеење, а потоа на било каков начин партиципираат во неговата реалзизација.
Фестивалот го покажува најдоброто од британската археологијата со презентирање на стотици специјални настани кои се организираат и одржуваат од страна на Фестивалот, и притоа им дава на посетителите можност да дознаат повеќе за нивното локално наследство, да ја видат и доживеат археологијата во акција, и да се вклучат интерактивно во настаните. Настаните пак, во временски рок од две недели, се движат од ископувањата отворени денови, каде зад сцената може да си направат обиколки семејствата, работилници каде самите со свои раце треба да создаваат артефакти, перформански, изложби, клубови за најмладите аматери археолози. Сето тоа е на некаков начин поврзано со британската археологија.
Заклучок:
Кога ги гледам Британциве вака организирани, ми доаѓа да си пукнам од мака, оти македонските археолози едвам успеваат да се организираат на секои две години да направат симпозиум (не дај боже нешто повеќе), публикациите од овие конференции доцнат со години, а на последниот собир на МАНД кој се случи во Кичево, од се уште нејасни причини за мене, немаше ниту еден медиум. Ако сакаме популаризација на археологијата, не смеат да се прават вакви пропусти. Имаме добри модели кои можеме да ги следиме, а во најмала рака нема да биде лошо и да ги копираме. Ќе испадне дека за џабе поминаа толку пари низ македонската археологија во последните неколку години, кога сме се уште заглавени во времето (идеолошки и практично), исто како и науката која ја проучуваме.
Цел живот уште од мали нозе не учеа, синко за да станеш човек: биди паметен, биди умен, не прави бељи, биди воспитан, почитувај ги сите, учи за да не бидеш џаболебар, бркај високи оценки одбивај ниски, заврши факултет за господ да те види, па да се вработиш – женски да вртиш.
Кое ден губење беше сето тоа.
Македонското опшество денес е во комплетна спротивност на буквално сите овие основни човекови принципи.
Додека ние се замаравме со книги, образование, принципи, во моментот кога завршивме како да не удри гром од ведро небо та целите збунети останавме да превртуваме смешни огласи за вработување, додека другите, останатите, оние кои одвај двојки вадеа, отидоа светлосни години пред нас.
Денес тука успеваат оние со завршено ССС више преварантско, кои уште од најмали нозе се воспитани и научени како во животот да ги дупат наивните по моралот свеста и разумот.
А ти кој целиот свој живот си го поминал како заблуден Робинзон Крусо по твоите принципи морал и свест си остана со палецот во уста, та биди среќен ако газдата се смилува да те пријави и да ти плаќа придонеси како келнерче за да ги служиш Нероновците на ова наше време.
Во последните година-две зачестија некако моите настапи во македонските медиумите. Настапите најмногу се однесуваат на прашањата поврзани со културното наследство на Република Македонија, но понекогаш давам изјави и за мојата ‘втора’ комплементарна професија како туристички водич. Ова е мал избор од моето појавување во медиумите, оти не секогаш ги добивам снимките. Некои од нив се направени и благодарение на македонските блогери.
Пред неколку недели имав прилика да прошетам низ дел од Резерватот Јасен – сега преименуван во Јавното претпријатие за управување и заштита на повеќенаменското подрачје “Јасен” – Скопје, за кое е надлежна државата. Овој простор познат како поранешно воено ловиште, населен со исклучителна флора и фауна, во времето на комунизмот бил забранет за обичните луѓе. Поточно, во минатото им бил достапен само на политичките и воените елити, а од пред 2 години Јасен е достапен за сите граѓани и е прогласена за резерват.
Ова не е моја прва посета на Јасен. Веќе два пати имам појдено во оваа прекрасна дестинација и секогаш сум воодушевена од околната и од недопрена природа. За прв пат влегов во Јасен во 1997/1998 како член на Спелеолошкото друштво “Пеони” од Скопје, кое беше ангажирано од страна на тогашната Електродистрибуција (сега ЕЛЕМ) за да ги евидентира и попише сите пештери и засолништа (поткарпи) во регионот што се планираше да биде потопен со вештачкото езеро Козјак, кое постои денеска во еден дел од резерватот. Една година подоцна се вратив назад со Музејот на Македонија на заштитните и пред се сондажни ископувања на пештерата Голема Пешт, каде за прв пат во македонската археологија по археолошки пат беше пронајдена палеолитска култура, подоцна публикувана и со методот на C14 датирана околу 45/50000 п.н.е. (период на Мустериенот).
Пештерата Голема Пешт, Здуње, сега скоро пред потопување поради нивото на вештачкото езеро Козајак
Овој пат бев гостин на Туристичката комора на Македонија, а преку турата замислена како фото сафари ни се укажа шанса да влеземе и да се прошетаме низ Јасен преку двете (Катланово и Кула) од неговите четири физички порти. Дополнително бевме угостени од страна на вработените во Јасен со исклучителни ручек составен од супа од фазан и месо од фазан во гарнир со зеленчук. Дивечот беше земен од фазанеријата која се наоѓа во склопот на овој комплекс, каде може да се купат фазани, а истите се обезбедуваат и за други ловишта.
Резерватот Јасен покрива околу 32.000 квадратни метри површина најчесто со шума и патишта, како и голем број на пократки не-асфалтирани патeки. Освен од лов, Jасен својата иднина ja гледа во развојот на природните ресурси и на еко-туризмот. Таму секогаш (во зависност од сезоната) можете да појдете на пешачење, планински велосипедизам, кампување покрај езерата Матка и Козјак, на параглајдинг, риболов, спелеологија, алпинизам, или пак само да уживате во бои кои ги сложила природата и во амбиентот кој ви прави да се чувствувате како да сте влегле во некој друг имагинарен свет. Толку далеку, но само на 30 километри од Скопје, главниот град на Република Македонија, Резерватот Јасен ги отвори портите за посетителите пред само неколку години.
На резерватот Јасен му се воодушевуваат сите, но сепак јас се обидов да го погледнам и со малку поинакви очи, како археолог и некој кој се труди на површината да испливаат сите културно-историски вредности од цивилизациите кои ја населувате територијата на Република Македонија. Забранет за јавноста со години, ова е регион во кој човечката нога што стапнала до сега очигледно не била заинтересирана да истражи малку повеќе, отколку своите лични егоистични амбиции за уживање. Со други зборови, поради забраната за влез во времето на комунизмот, Јасен е веројатно едно од ретките подрачја во Македонија каде не стапнала нога на археолог или тоа биле само некои спорадични можности на моите колеги.
За разлика од Кумановското блато кое било исушено после земјотресот во Скопје, кога престојував во Словенија, сфатив дека Ljubljansko barje е регион кој дава непроценливи информации како за археолошките култури кои го населувале во минатото, така и за животната средина која збогатува со нови информации ред други науки. Љубљанското блато не смее да го допре никој оти претставува подрачје заштитено со закон поради своите податливи културни и еко-фактори. А што се случува со Катлановското Блато кое е споменик на природата? Но да, тоа е Словенија. За разлика од нас, таа знае да цени се што е вредно во рамките на својата држава, да го зачува и да го спакува во форма приемчива за сите.
Катлановското блато додека се уште било пловно, а има такви кои го паметат тоа, било постојано посетувано од луѓето кои тука престојувале и ловеле риба. Многу ме бендиса една фотографија која ја направил познатиот фотограф Благоја Дрнков, веројатно пред сушење на мочуриштето, каде во мал чун еден човек лови риба. Брод, сличен на оние дрвени бродови стари 4000 години што беа пронајдени во Ресен. Поради својата геолокација и природни карактеристики, скоро сум сосема убедена дека над и во околината на некогашното Катлановско езеро егзистирале наколни (тука мислам пред се на праисториски) населби кои оставиле траги во форма на материјална култура.
Бродовите од наколното живеалиште во Ресен, стари 4000 год.
Илјадници неистражени метри квадратни се огромен предизвик за археолозите. Ова е еден од начините да се згрижат со децении сите оние 400 (ако не веќе и 500) дипломирани, а невработени археолози во Македонија. Дури и без ископување, работејќи само на рекогносцирање (теренско препознавање) на овој регион можат да се добијат огромен дијапазон, кванититет и квалитет на информации кои верувам ќе заинтересираат и стручњаци од природните и многу други комплементарни науки. Секако, само ако се има слух за тоа од одредени ентитети во државава.
Во текстот се вгнездени некои од фотографиите кои ги направив за време на посетата на овој повеќенаменски регион. Разновидноста на пејсажот, флората и фауната се неверојатни и секогаш ќе ве однесат поблиску до природата. А зарем природата не беше онаа од која човекот ја црпи својата енергија и ресурсите?
Инаку ЕАА (European Association of Archaeologists) е една од најсериозните организации во сферата на археологијата. Од своето основање во 1994 година, таа за само неколку години стана значаен субјект во друштвено-политичкиот живот на Европа, што го наведе Советот на Европа да ја признае како свое официјално советодавно тело за археологија. Заслугата за спасувањето на бројните археолошки локалитети ширум Европа се должи токму на ангажирањењто на ЕАА.
Еден од основачите на оваа организација и член на официјалниот борд, проф. д-р Предраг Новаковиќ, го присвоив како незваничен ментор кога во 2007 година добив стипендија од Министерството за наука на Република Словенија за истражувачки престој во Љубљана. Моето должно почитување кон професорот Новаковиќ се состои во разговорите на тема археологија –> политика, бидејќи тој е одличен стручњак на наведенава тема и многу ми помогна од еден поинаков аспект да го согледам овој панаѓур на суети полиен со национализам и поткрепен со археолошки артефакти. Ги читав неговите критички осврти, го слушав на предавањата на факултет, а бев присутна и во Задар (во рамките на симпозиумот на ЕАА) каде имаше прилично солидно излагање на дебатата Does the “Archaeology of Europe” exist?.
Повторно ја изложувам пред очите на јавноста состојбата со македонската археологија, продолжувајќи ја епопејата во серијал, бидејќи претходниот пат настапив со темата Transitional archaeology in a Transitional Country (врска 1, 2). Како што имам повеќепати до сега напоменато, се заблагодарувам на последната (се уште моментална) гарнитура на Владата на РМ која со своите постапки во полето на археологијата ми остави материјал кој би ми бил доволен да пишувам научни трудови и да се шетам по симпозиуми до крајот на животот. А доколку платат трошоци, во некоја референца може и да ги споменам со име и презиме.
Ретко пишувам на темата политизирање на македонската археологија, и тоа е најчесто во форма на веќе сублимирано мислење или истражување, а ситуацијата ми е олеснета со тоа што ниту сум во институција да трпам опструкции, ниту пак во партија да извршувам нечии туѓи директиви. И веројатно сум една од ретките што одам за Хаг, а не сум ни криминалец ни политичар.
admin